جان عاشق
عشق جان ِ جان انسان و در ذات خویش آتشی معنوی ست
آی افتاب ! بگو !با من بگو : چگونه فردا را به نظاره می نشینی ؟! با بهت ؟! با اشک چشمی که نداری ؟! با تمام روشنایی ات ، حتا اگر به عاشورای این سیاره بتابی ، باز هم زمهریر جهالت زوزه می دواند در گلوی زمان ،هنوز... آی آب !آی فرات ! از پس این قرن های مرده ،هنوز هم چگونه تاب می آوری عطش حسین (ع) را ؟! هنوز نشکسته ای ازین غم ؟! به یادت بیار : "مهریه ی مادرش هستی "های آب! آی کهکشان ماتم زده ! با من بگو : با دستی لرزان و قلبی لرزانتر حسین را چگونه تفسیرش کنم ؟! همان فاتح سیاره های عدل و حقیقت ! من در آوار این همه ظلمات ، نور را گم کرده ام ! راه سختی انتظارم را می کشد ...بی فانوس ! بی نور! بی یاور با گامهایی که در مرز کفر و ایمان ، سردرگم قدم میزند خداوند! آن سان که حسینت را با حادثه ی کربلا به جاودانگی رهسپار کردی ، ما را هم دریاب ! که در این زمان ،که در این زمین ؛ از هر سو ، هزار کربلا بپا میشود . . . و تن پوش حریر این اهالی کفایت نمی کند ! خدایا : کاش وقتی ، روزی هزار بار بهمن در دلم سقوط می کند ... نگذاری بمیرم خدایا : فکری برایم بکن !! شانه های صبرم جا کم می آورد برای این همه دلتنگی خودت بگو ! بر فراز کدام کهکشان چادر بزنم ؟! یا جذبه ی کدام ستاره را ورق بزنم ؟! تابین من و تو ، فاصله این همه فریاد نزند تا به قبیله ی مهربانی ات برسم تا مرا بند به خودت کنی ، بنده ی خودت کنی ؟!! من از تو خودت را می خواهم .یادت را ... هر لحظه تو را شاید در شبیخون حریص دنیا گم کرده ام ! پس سکوت نکن !مرا به خودت بخوان با ضجه های سرخ باشد که بیابم تو را ... و حضور بارانی ات ، اندوه دلم را ببارد !
| Design By : Night Skin |
نه زمین سیب می زاید ،
نه مردی برای چیدن اش ملک خدا را حراج می کند
به خامی !
شب هنوز می بارد
در دست گورکن های گمنام که به دفن افتاب خو کرده اند ..
بگو در پیشانی ام چه می خوانی ؟!
کدام حادثه را در جیب هایم رقم می زنی ؟!
که جهان به سمت زوال پارو میکشد خودش را
و جنین صبح، نارسیده متولد می شود از شرق ؟!!
شب دارد می بارد از آستین ام هنوز ...
از گسل های پیشانی ام
از چادر برباد رفته ام
وتسلسل باطل ثانیه ها به دور خود !!!
----------
من به طرز غریبی زنده ام هنوز.....
LinkDump
